23-02-2015

5 keer de Randstad uit

Soms heb je het wel eens gehad met de grote stad. Vooral met dat opgefokte, trendy gedoe. Heb je even helemaal je buik vol van hipsterbaarden, nouveau ruig, zwarte architectenbrillen, 50 soorten gin & tonic, met krijt op de muur geschreven menu’s, design fastfood en métrotegeltjes? Vrees niet, met een paar drukken op het gaspedaal ben je zo de randstad uit. Hoornen bril af, zonnebril op. Weidse perspectieven lonken. Rijd met ons mee naar 5 van de mooiste verwenadressen, diep in de provincie.

Swarte Ruijter

De Swarte Ruijter

Voor ons westerlingen behoort eigenlijk alles voorbij Utrecht tot de Achterhoek. Topografisch niet helemaal verantwoord, toegegeven. En even voor alle duidelijkheid: ook al krijgen we het betere oerend-hard-gevoel op de wegen rond de Swarte Ruijter, we zijn hier in Overijssel, niet achter in Gelderland. Het restaurant huist middenin de bossen in een ruim jaren ‘30 pand met imposant rieten dak. In knusse tuinhuisjes – ook al met rieten dak – kun je overnachten. In het restaurant zit je er sfeervol en geborgen bij. Chef Erik de Mönnink kent de klassieke Franse keuken op zijn duimpje en voegt daar allerlei lichte, speelse accentjes aan toe. Alles is tot in de puntjes verzorgd hier. Heel Normaal, wat je zegt.

Limonadefabriek

De Limonadefabriek

Een van de allermooiste restaurants in Nederland is in feite gewoon een buitenmodel woonboot. En dan ook nog met een knipoog naar de vorm van een fabriek. Afijn, bekijk vooral de foto van De Limonadefabriek voor meer uitleg. Met alleen maar glas tussen het restaurant en de Lek heb je hier een fantastisch uitzicht, zelfs als het slecht weer is en de donderwolken over de rivier komen aanrollen. We zitten middenin het groene hart van Nederland en chef Erik Hermans hoeft vaak niet ver te rijden om aan zijn producten te komen. Op de kaart staat bijvoorbeeld altijd Streefkerks rund en dat graast gewoon gezellig in kuddeverband aan de overkant. Hermans is een echte culinaire magiër, beïnvloed door de innovatieve Franse en Spaanse meesters en hij toont zich heel creatief met kleuren op het bord. Rechts in het pand heb je ook nog eens een bistro ‘Prik’ (limonade, voor een prikkie, get it?) waar je leuke gerechtjes kunt eten voor weinig.

't Dijkhuysje

‘t Dijkhuysje

O, Lelystad is helemaal niet buiten de randstad? Moet je toch eens de Oostvaardersdijk nemen, helemaal vanuit Almere. Rechts ontwaart zich een woest natuurgebied (inderdaad, ook bekend uit de bioscoop) en links wordt het Markermeer steeds breder. Een heel fraaie rit met een nog mooiere bekroning: ‘t Dykhuisje van Nick Quarz en Michèle van der Linden. Quarz werkte onder andere bij de Librije en Le Cirque en timmert alweer een tijdje onverdroten aan de weg. Innovatief en speels in de geest van Jonnie Boer en met respect voor producten en bereidingswijzen, zoals Robert Kranenborg het graag ziet. Het predicaat ‘veelbelovend’ al ver voorbij, als je het ons vraagt. Vanaf de 1e verdieping heb je een mooi uitzicht op de plezierjachten die de haven in- en uitvaren. Echt een dijk van een restaurant.

Groene Lantaarn

De Groene Lantaarn

Langs vier heidevelden en dan bij het tweede hunebed rechtsaf, daar vind je ongeveer De Groene Lantaarn. Drenthe’s trots wordt bestierd door chef Jarno Eggen en gastvrouw/sommelier Cindy Borger. Die werkten al samen in de Lindenhof te Giethoorn. Het restaurant is gevestigd in een perfect ingerichte, monumentale Saksische boerderij. Buiten is het net zo goed toeven, zo’n beetje te midden van de boomgaard en een reeks kruidentuintjes. Jarno kookt op hoog Frans niveau met een hele dikke mediterrane knipoog. Gevoel voor humor heeft hij ook: zijn dessert van snijboontjes met crème van amandelen, sorbet van boeren veldzuring en basilicum is een niet te missen afsluiter. Zelfs Bartje zou ervoor bidden.

De Leuf binnenplaats

De Leuf

Goed, in februari zal je ons niet snel ten zuiden van de Moerdijkbrug aantreffen. Maar verder zouden we het liefst elke week richting het uiterste puntje van Limburg trekken. Daar heb je namelijk De Leuf, wat ons betreft een van de beste restaurants van Nederland. De piepjonge chef Bas van Kranen houdt daar samen met Robin van de Bunt met veel bravoure de naam van zijn – veel te vroeg overleden – leermeester Paul van de Bunt hoog. De Franse bandenfabriek gaf er met veel plezier een ster voor. Très bien fait! En terecht ook: de bio ganzenlever met granny smith, bleekselderij en macadamia is schandalig lekker en laat de lichtere toets van de keuken goed zien. Maar er zijn ook nog onvergetelijke klassiekers zoals de ‘geuren van de zee’ en Bresse duif met pastinaak, vloeibare bloedworst, Amsterdamse ui en hazelnoot. Op het terras aan de binnenplaats – waar een fontein klettert – voel je je even van Limburgse adel. En daar kan geen hoornen bril tegenop.

De Leuf