17-04-2015

MaMa Kelly: smoking & stoer

Wat? Den Haag is niet trendy? Belachelijk. Er zijn legio voorbeelden zoals… eh… en… Ok, wacht. Misschien is het een heel klein tikkeltje waar. In vergelijking met Amsterdam en Rotterdam steekt de Hofstad mogelijk toch wat saai af. Deels is dat een aangeboren afwijking. Kun je niet veel aan doen. Maar er is hoop. MaMa Kelly is gelanceerd en deze hippe tent doet veel goed.

Gewoon lekker aan de rand van Den Haag neerstrijken – in de bedrijvige Binckhorst – in plaats van middenin het centrum. Vanaf het ruime terras op het zuiden zit je direct aan de Trekvliet. Niks lammetjes in de wei en boterbloempjes: hijskranen en binnenschepen bepalen het beeld. Als je achterom kijkt, zie je de oude Caballero-fabriek, nu een broedplaats voor start-ups en innovatieve bedrijfjes. Daar heeft MaMa Kelly alvast 500 potentiele bezoekers aan. Want binnenin het restaurant, daar gaat het er bont aan toe.

Exterieur
Exterieur

Het oude, hoge ketelhuis van de sigarettenfabriek is min of meer hetzelfde gebleven. Likje verf eroverheen, een fraaie muurschildering, grote open keuken, een paar mooie bars, makkelijke stoeltjes, sfeervolle verlichting: klaar. De imposante ketels en pijpen zijn de voornaamste attractie en met name het restaurantgedeelte aan de linkerkant ziet er magisch industrieel door uit, helemaal als het donker wordt.

Lobby
Lobby

Er is niks aan het toeval overgelaten. De keuken is opgezet door Ijsbrant Wilbrennick: een kleurrijke mover & shaker in de Nederlandse horeca, onder andere bekend van zijn televisiewerk met Herman den Blijker en het illustere ‘Food Fighters’ straatkeuken-gezelschap (Food Fighters, get it?). Doe er ook nog eens wedstrijd-barista Stefan Coster voor de koffie en Dr. Cocktail David Trampe voor de bar bij, en je hebt een beetje beeld.

Restaurant
Restaurant

Hier kun je de hele dag terecht. Voor huisgebakken taarten met koffie, lunch of een borrel. En natuurlijk voor diner. De menukaart is simpel en stoer. Ijsbrant houdt het vooral bij kreeft en kip, hoewel er ook fraais als paddenstoelenrisotto, geroosterde halloumi en steak op het menu staat.

Kreeft
Kreeft

Wij proeven de kreeft in Thermidor-stijl, gegratineerd met hollandaisesaus en geraspte Gruyère. Robuust gekkenwerk. Ijsbrant kijkt geamuseerd toe terwijl we al dat heerlijks met mes en vork proberen soldaat te maken. “Gewoon met de handen eten” laat hij ons met vriendelijk dedain weten. Bon, chef. Blijken we bij de prachtige in zoutkorst gebakken dorade ook zo te moeten doen. Korst eraf, stukje vis erop, druppeltje limoen en olijfolie eroverheen en uit het vuistje eten: we lusten er wel pap van.

Frieten
Frieten

Hebben we nog niet eens de Franse landkip geprobeerd. Die komt van de twee meter brede Vulcano houtskoolgrill en is daarmee niet alleen monumentaal sappig maar heeft ook nog eens een unieke, diepe smaak. De frieten zijn van Jack Snack uit Den Haag en die zijn  – u zag hem al aankomen – geheel toevallig de beste van Nederland.

Het gaat er allemaal in als bonussen bij een bankier. Na de afsluitende koffie (‘slow’ druppelkoffie natuurlijk, wij kennen onze hipsterklassiekers) weten we het zeker: Den Haag heeft er een heel spannende plek bij. Smoking spannend.