24-04-2015

IENS CarteBlanche: Imko Binnerts & Operagroep The Fat Lady

Aeneas moet gaan (foto: Koen van der Lee)

Eindelijk was het zover: het culinaire operaspektakel in de Haarlemse Lichtfabriek. Het smaakmakende 4-gangendiner boordevol visspecialiteiten van chef-kok Imko Binnerts en de adembenemende operavoorstelling van Operagroep The Fat Lady vormden een zeldzame maar waanzinnige combinatie. Eentje waar er nog veel meer van zouden moeten volgen.

Walking dinner in een industriële setting
Walking dinner in een industriële setting

De industriële, maar stijlvolle locatie zorgde gedurende de hele avond voor een bijzondere sfeer. Hoge wanden met massieve staalconstructies deden iedereen tijdens het aperitief regelmatig omhoog kijken en de verwachtingen over wat ons te wachten stond waren dan ook hoog gespannen. De Prosecco had inmiddels rijkelijk gevloeid en het was tijd voor een vervolg, dus werden de glazen gevuld met een voortreffelijke wijn; een Spaanse Rueda 4 U Cuatro uit 2013, die door Cathy Moerdijk van Wijn & Ko zorgvuldig was uitgezocht om het voorgerecht te begeleiden.

Gerookte paling: terrine "in het groen" met radijs, waterkers en mierikswortel
Gerookte paling: terrine “in het groen” met radijs, waterkers en mierikswortel

Een betere aftrap van het visrijke 4-gangendiner hadden we ons niet kunnen wensen. De smaakpapillen werden flink op scherp gezet door een sappige gerookte paling, verwerkt in een terrine “in het groen” met radijs, waterkers en mierikswortel. De toon was gezet! Door de informele opstelling van een stuk of 20 staantafels (vrouwen op hoge hakken moesten misschien even slikken) hing er een luchtige sfeer waarin iedereen gezellig met elkaar kletste over het diner, de opera of de unieke locatie.

Hollandse garnalen in een bisque van geslagen room en een hint van kerrie
Hollandse garnalen in een bisque van geslagen room en een hint van kerrie

Het tweede gerecht was er een waarvan velen volgens mij een tweede of derde ronde hebben meegepakt. Middenin een gesprek zag je hoopvolle ogen af en toe afdwalen naar de keukendeur of er niet nog wat bakjes naar binnen werden gedragen. En dat was niet voor niets! Hollandse garnalen zwommen in een heerlijke bisque met geslagen room en een hint van kerrie. Imko liep zelf tevreden tussen zijn gasten door en heeft tijdens deze one-in-a-million soep de nodige schouderklopjes mogen ontvangen. En dan te bedenken dat het hoofdgerecht nog moest komen!

IMG-20150424-WA0026blog

Cathy zorgde dat de glazen geen moment droog stonden en schonk ons voor de volgende gang een wijn in waarvan iedereen even stil werd. Een Israëlische Viognier Galil Mountain Upper Galilee uit 2014. Need I say more? Deze prachtige wijn in combinatie met het hoofdgerecht sprak boekdelen. Een perfect gegrilleerde rug van Noorse zalm werd opgediend in een ragout van asperges, morieljes, voorjaarsgroenten en hollandaisesaus. Maar voordat iedereen z’n tanden in het culinaire kunstwerkje zette, werden uiteraard eerst de smartphones erbij gepakt om het thuisfront jaloers te maken. Wanneer wordt die app voor geur- en smaakbeleving eindelijk uitgevonden?

20150423_192939blog
Noorse zalm: gegrilleerde rug met ragout van asperges, morieljes en voorjaarsgroenten

Nadat de laatste druppels hollandaisesaus van het porselein waren geschraapt en we door Imko en zijn vrouw Cathy waren toegesproken, werden we naar het operatoneel geleid waar het stuk DIDO AND AENEAS van Henri Purcell zich zou voltrekken. Het muzikale onderdeel van de avond kon beginnen! Anders dan bij een gemiddelde operavoorstelling liep het podium hier dwars door het publiek waardoor je bijna op schoot zat bij zowel het orkest als bij de operazangers van The Fat Lady. Prachtige volle vrouwenstemmen vulden, afgewisseld met verbazingwekkend hoge octaven van de mannelijke helft, de ruimte. De akoestiek was fantastisch en hoewel de persoon naast me met gesloten ogen van de muziek genoot, zat het grootste deel van de zaal op het puntje van hun stoel. Een staande ovatie was na afloop op z’n plek en aan het volume van het applaus te horen had iedereen genoten.

Aeneas is verdreven
Aeneas is verdreven (foto: Koen van der Lee)

Maar the party wasn’t over yet, want Imko had nog één verrassing in petto: het dessert. En, ook niet onbelangrijk: de dessertwijn. Een Spaanse PX Toro Albala Montilla Moriles wachtte ons op en werd vergezeld door een beestachtig lekker dessert; een “Irish Coffee” met mousse van espresso, chocolade ijs en schuim van Ierse whiskey. Ook hier grepen velen hun kans en genoten van een tweede of derde portie. Tja Imko, het smaakte nou eenmaal naar meer! Inmiddels hadden de leden van Operagroep The Fat Lady zich in het gezelschap gemengd en ontstond er een gezellige en laagdrempelige sfeer waarin uitgebreid werd nagepraat over opera en diner.

"Irish Coffee": mousse van espresso met chocolade ijs en schuim van Ierse whiskey
“Irish Coffee”: mousse van espresso met chocolade ijs en schuim van Ierse whiskey

Het was een avond voor jong en oud, bekend en onbekend. Dit laatste zeg ik natuurlijk niet voor niets, want wij waren blij verrast om in het publiek BNN-presentator Tim Hofman aan te treffen, voor wie het ook zijn eerste opera-ervaring was. Ik kan niet anders zeggen dan dat The Fat Lady een voorstelling heeft gegeven waarmee zowel kenners als beginners van hun stoel werden geblazen. Mijn operadebuut is op een waanzinnige manier gemaakt en terwijl ik dit schrijf denk ik terug aan het heerlijke diner. Het water loopt me opnieuw in de mond!