28-03-2017

Een betoverende IENS CarteBlanche!

Wat is een betere locatie voor een exclusief en sprookjesachtig diner dan De Vrienden van Jacob* op Landgoed Duin- en Kruidberg? Aan dit restaurant hoef je bijna niets te doen om die betoverende sfeer op te roepen die past bij Beauty and the Beast (elk sprookje zou het hier trouwens goed doen). Bij aankomst werden we hartelijk ontvangen door lakeien te paard en begeleidde de rode loper ons naar een feestelijk welkomstdrankje van vlierbloesemlikeur, peachtree, jasmijnthee en bruisend water. In mijn basic blauwe jurkje voelde ik me dramatisch underdressed tussen alle mensen in lange en oogverblindend mooie jurken. Iedereen had enorm zijn best gedaan om het weekend op spectaculaire wijze af te sluiten en dat was meer dan gelukt! Bij de fotomuur, bestaande uit 200 echte rozen, konden alle prinsen en prinsessen zichzelf laten vereeuwigen en werd het ijs gebroken.

Toen de deuren naar de eetzaal open gingen hoorde ik hier en daar kreten van verbazing en verrukking. Het zag er zo waanzinnig mooi uit! Prachtig gedekte tafels met kandelaars en rozenblaadjes lokten de gasten naar binnen en zetten de toon voor een heel bijzondere avond.



En dan het hoofdstuk waar we eigenlijk voor gekomen waren: het diner! De smaakpapillen stonden na het brood met boter alweer op scherp en dat was nog niet eens het begin. Op tafel belandden een soort sigaretjes gevuld met een salade van Hollandse garnalen, avocado, appel en een mayonaise van vadouvan en zwarte peper. Dit heerlijke fris-zoete sausje kwam ook op de broodjes nog prima tot z’n recht. Waarschijnlijk kan het servies van De Vrienden van Jacob na een diner zo de kast weer in, want letterlijk alle bordjes en bakjes werden tot op de laatste druppel uitgelepeld.

De eerste gang was een zorgvuldig samengesteld kleurenpalet rondom een in saffraan gemarineerde kabeljauw. Tongstrelend. De soft shell crab, zwarte pepercrème en rolletjes zoet-zure pompoen maakten de smaaksensatie compleet.

Voordat we verder gingen naar de corvinafilet werden we verrast met een duet dat menig vrouw aan tafel kippenvel bezorgde. Het waren de klassiekers uit de film Beauty and the Beast. Nostalgie en culinaire hoogstandjes gingen deze avond hand in hand.

Want toen kwam dus die op de huid gebakken corvinafilet. Wat mij betreft had het huidje krokanter gemogen. Dat het nog kraakt en knispert als je je tanden erin zet. De jus van ossenstaart was verrassend en gaf het gerecht een heerlijke boost. Deze vlezige toevoeging vroeg om een witte wijn met een vol karakter en daar speelde de sommelier vakkundig op in met zijn Clayton Road Chardonnay uit Australië.

Die jus van ossenstaart was een subtiele teaser naar het hoofdgerecht: de dry aged runderlende. Deze werd vergezeld door uiencompote, spitskool, schuim van hollandaise en een gel van kumquat. Hoe verrassend vegetarische gerechten ook kunnen zijn en hoe verfijnd, puur en zilt een mooie vis, mij maak je toch het gelukkigst met een een rood en mals stukje vlees. En ik werd dus weer op m’n wenken bediend.

Het kan zijn dat ik me nu in de volgorde van de gangen vergis, maar er kwam een moment waarop Alain Alders aan tafel vertelde dat de rozen op tafel eetbaar waren. Een kwartiertje daarvoor had mijn tafelgenoot haar dierenliefde nog getoond door een gedesoriënteerd lieveheersbeestje vrij te laten in de kern van een van deze bloemen. Wie zou er een krakend stippenschildje voelen tussen zijn tanden? Het hart van de rozen bestond uit een soort frisse mousse van appel en zorgde voor een welkome en verkwikkende wending van het menu.

De zanger en zangeres trakteerden ons nog één keer op een sprankelend duet en zongen uit volle borst de officiële soundtrack van Beauty and the Beast. Ik was niet alleen jaloers op die prachtige jurk, maar zou ook een moord doen voor zo’n stem!

Tijd voor een mierzoete afsluiter van witte chocola met aardbei, amandel en gezouten citroen. Hier verheugde ik me een paar weken geleden al op. Wat kan er misgaan met die ingrediënten? En inderdaad, de vinger ging weer over het bord om hem vervolgens brandschoon uit te laten halen.

Het was een avond waarop veel van de vrouwelijke bezoekers zich geloof ik echt eventjes prinses hebben gevoeld. Hoe vaak mag die lange jurk nou uit de kast? Het plaatje was compleet. De locatie, het menu en een meer dan enthousiast publiek. Van mij mag dit soort sprookjes blijven bestaan!